Merveilleux

Slagroom en meringue, mijn minst favoriete ingrediënten om mee aan de slag te gaan. En laat nu net die twee de basis zijn voor het gebakje Astrid of Merveilleux. En die dubbele benaming is ineens een goed voorbeeldje om aan te tonen hoe lokaal onze dialecten kunnen zijn, in Mechelen zeggen ze Astridjes en in Antwerpen Merveilleukes. Toen koningin Astrid nog als protestantse prinses naar ons land kwam, moest ze catechismusles volgen bij de kardinaal in Mechelen. Naar het schijnt was ze verzot op merveillekes en daarom is men die in Mechelen astridjes gaan noemen. Het luchtige schuimgebakje Meringue zou dan weer omstreeks 1720 ontworpen zijn door een meneer Gasparini in het Zwitserse Meiringen. Keizerin Elisabeth van Rusland hield bijzonder van schuimgebak. In het midden van de achttiende eeuw liet ze haar koks ronde meringuekoekjes maken die perfect in haar mond pasten. Ze noemde ze ‘baisers’ (kusjes).